Son günlerde yaptığım sohbetlerde, yılların bana kazandırdığı tecrübelerle birlikte bir kez daha şu gerçeği fark ediyorum,.. İnsanların çoğu, hayatlarında yaşananları sorgulamak yerine suçlayacak birilerini arıyor. Kendisine dönüp bakmak, kendi payını görmek ve Ben burada neyi yanlış yaptım? diye sormak yerine, çoğu zaman cevap çoktan hazır oluyor, Suçlu başkalarıdır...
Daha da düşündürücü olanı ise insanın kendisini, sorgulasa bile çoğu zaman yine haklı çıkarmasıdır.
Oysa insanın en zor yüzleşmesi, başkalarıyla değil, kendi İÇ dünyasıyla yaptığı yüzleşmedir.
Başkalarını suçlamak kolaydır. Parmakları dışarıya çevirmek, insanın kendi kusurlarını görmesinden çok daha rahattır. Fakat hayatın gerçek cevapları çoğu zaman başkalarının davranışlarında değil, kendi zihnimizin, niyetimizin ve kalbimizin derinliklerinde saklıdır.
Şunu hiç unutmayın..!
İnsan, kendi hayatının mimarıdır.
Elbette hayat her zaman bizim istediğimiz gibi ilerlemez. Haksızlıklar yaşarız, hayal kırıklıklarıyla karşılaşırız, yanlış insanlara güveniriz, kaybederiz, inciniriz. Bazen gerçekten de başkalarının hatalarının bedelini öderiz. Fakat bütün bunların karşısında kendimize soracağımız en önemli soru şöyle olmalıdır..!
Ben bu yaşananın neresindeyim..?
Gelecekte neyle karşılaşacağınızı merak ediyorsanız, biraz durun ve bugün zihninizden geçen düşüncelere, kalbinizde büyüttüğünüz duygulara bakın.
Çünkü yarınınızın yapı taşları, bugünkü düşüncelerinizden ve duygularınızdan oluşur.
İçinizde sürekli öfke besliyorsanız, dünyaya öfkenizin penceresinden bakarsınız. Kıskançlığı büyütüyorsanız, başkasının mutluluğu size kendi eksikliğiniz gibi görünmeye başlar. Çekememezliği besliyorsanız, başkasının yükselişi sizi rahatsız eder. Sürekli kin taşıyorsanız, en büyük yükü yine siz taşırsınız.
Fakat bütün bunlar değişmez bir kader değildir.
İnsan, kendisine öğretilen her şeyi hayatının sonuna kadar taşımak zorunda değildir.
Öfke, kıskançlık, haset, önyargı, kötü niyet ve yıkıcı düşünceler insanın kaderine kazınmış değişmez yazgılar değildir. Bunların önemli bir kısmı zaman içinde öğrenilir, yanlış kabullerle, yanlış çevrelerle, yanlış deneyimlerle ve sorgulanmadan benimsenen düşüncelerle zihne yerleşir.
Öğrenilen değiştirilebilir.
Bilgi değiştirir. Farkındalık değiştirir. Tecrübe değiştirir. İnsanın kendisiyle dürüstçe yüzleşmesi değiştirir.
Elbette her insanın doğuştan getirdiği bir mizacı vardır. Kimi daha acelecidir, kimi daha sakindir, kimi dışa dönüktür, kimi içine kapanıktır. Bunlar insanın mizacına ait temel özelliklerdir. Fakat ahlakımız, bakış açımız, niyetlerimiz ve hayata yüklediğimiz anlamlar üzerinde çalışabiliriz.
İnsan, mizacının esiri olmak zorunda değildir.
“Ben böyleyim.”
“Benim karakterim bu.”
“Benim elimden bir şey gelmez.”
“Kaderim böyleymiş.” gibi cümlelerin arkasına saklanmak, çoğu zaman değişmek için gereken cesareti göstermemektir.
Kader inancını, sorumluluktan kaçmanın bahanesine dönüştürmemek gerekir.
Üzerinize düşeni yapmadan, bütün imkânlarınızı kullanmadan, şartları zorlamadan, yanlışlarınızı düzeltmeye çalışmadan “Böyle olması gerekiyormuş” diyerek kenara çekilmek teslimiyet değil, çoğu zaman pasifliğin ve cehaletin konforuna sığınmaktır.
İnsan önce elinden geleni yapmalıdır.
Kapıları çalmalı, gayret etmeli, öğrenmeli, kendisini geliştirmeli, yanlışlarından ders çıkarmalı ve gerektiğinde yönünü değiştirmelidir. Bütün bunlardan sonra elinden gelmeyen kısmı kabullenmek ise başka bir şeydir.
Çünkü gerçek teslimiyet, çaba göstermeden kabullenmek değil, elinden geleni yaptıktan sonra sonucu Allah’a bırakabilmektir.
Hayatınızı değiştirmek istiyorsanız, önce hayatınıza bakışınızı değiştirin.
Sürekli başkalarını suçlamaktan vazgeçin ve zaman zaman kendinize şu soruları sorun..!
Ben nerede hata yaptım?
Hangi düşüncem beni buraya getirdi?
Hangi alışkanlığım aynı sonuçları tekrar tekrar doğuruyor?
Kalbimde hangi duyguyu gereğinden fazla büyütüyorum?
Değiştirmem gereken şey gerçekten dışarıda mı, yoksa önce içimde mi?
Bu sorular kolay değildir.
Çünkü insanın kendisiyle yüzleşmesi, başkalarını eleştirmekten çok daha zordur.
Ama gerçek değişim de tam burada başlar.
Zihninizi temizlemeden hayatınızı güzelleştiremezsiniz. Niyetinizi düzeltmeden attığınız adımların yönünü değiştiremezsiniz. İçinizde taşıdığınız öfke, kıskançlık ve kırgınlıklarla sürekli dışarıda huzur ararsanız, aradığınız huzuru bulmanız da zorlaşır.
Bu yüzden önce kendinize dönün.
Kalbinizde ne büyüttüğünüze, zihninizi neyle beslediğinize, insanlara hangi niyetle baktığınıza dikkat edin.
Çünkü insanın İÇ dünyası, zamanla DIŞ dünyasına da yansır.
Bugün beslediğiniz düşünceler, yarının davranışlarına dönüşür. Davranışlar alışkanlıkları, alışkanlıklar karakteri, karakter ise hayatınızın yönünü şekillendirir.
Öyleyse geleceğinizi değiştirmek istiyorsanız, yalnızca şartların değişmesini beklemeyin.
Önce siz değişin..!
Daha doğru düşünün. Daha temiz niyet edin. Daha çok öğrenin. Daha az hüküm verin. Daha fazla sorgulayın. Başkalarının kusurlarını saymadan önce kendi kusurlarınıza bakın. Size yapılan her yanlışı unutmak zorunda değilsiniz fakat o yanlışın kalbinizde zehire dönüşmesine de izin vermeyin.
Unutmayın..! hayatınızda kontrol edemediğiniz pek çok şey olabilir. Fakat düşünceniz, niyetiniz, verdiğiniz tepkiler ve attığınız adımlar konusunda sandığınızdan çok daha fazla güce sahipsiniz.
Elinizden gelenin en iyisini yapın.
Kendinize karşı dürüst olun.
Niyetinizi temiz tutun.
Zihninizi doğru bilgiyle besleyin.
Yanlışlarınızla yüzleşmekten korkmayın ve bütün gayretinizden sonra, değiştiremeyeceğiniz şeyleri kabullenip yolunuza devam edin.
Çünkü insanın hayatındaki en büyük dönüşüm, çoğu zaman dışarıdaki şartların değişmesiyle değil, içerideki bakış açısının değişmesiyle başlar.
Kendini değiştiren insanın yürüdüğü yol da değişir.
Yolu değişen insanın vardığı yer de..
Bu yüzden yarınınızdan şikâyet etmeden önce, bugün ne ektiğinize bakın.
Çünkü hayat çoğu zaman bize ne istediğimizi değil, neyi beslediğimizi gösterir ve unutmayın..!
Hayatınızın bütün şartlarını seçemeyebilirsiniz, fakat o şartlar karşısında nasıl bir insan olacağınızı seçme sorumluluğu hâlâ sizin omuzlarınızdadır.