Tasavvufta ŞİRK, sadece putlara tapanların durumu değil "Lâ ilâhe illallah",. Allah’tan başka ilah/mutlak varlık yoktur hakikatini göremeyip, varlığı Allah’tan bağımsız, ayrı bir benlik, enaniyet veya başka özneler varmış gibi sahiplenmektir.
Varlık tektir, Hakk'tan gayrı müstakil bir varlık yoktur. Kendi cüzi benliğini mutlak zannetmek, Hakk'ın varlığına ortak koşmak ŞİRK demektir.
Bu perdeli hâl (ŞİRK), uyanışa mağfirete, örtülmeye kapalıdır.. Çünkü kişi kendi uydurduğu hayali benlik hapishanesindedir.
Kuantum fiziği bakışıyla evren, parçalara bölünemeyen, her noktasında bütünün bilgisini barındıran holografik bir bütün olarak tanımlanır.
Sistemde tek bir Ana Dalga, alan vardır. Gözlemcinin kendisini bu bütünsel alandan ayrı, bağımsız ve mutlak bir merkez BEN olarak zannetmesi, kuantum gerçekliğine aykırı bir algı sapmasıdır. Sistem, bu yanılgıyı yanii şirk algısını kendi yasaları gereği doğrudan düzeltmez..
Çünkü sistemin kendisi o bütünsel birlikteliktir, ayrı bir parça olarak var olamayan bir zihniyetin sisteme entegre olması matematiksel olarak imkansızdır.
Allah'ın rahmetinden ümit kesilmez, muhakkak ki Allah, bütün günahları mağfiret eder denilir ama bütün günahlar, tek günaha bağlıdır, o tek günah da ŞİRK'tir.. yani Hakk'ı ve hakikatini unutmaktır.
İnsan bu asıl sapmadan uyandığı,.. benlik perdesini yırtıp "Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh" sırrına erdiği AN, geçmişteki tüm vehmi hatalar ve perdeler ilâhî rahmet okyanusunda erir gider.
Hakikatini yaşamak, ilâhî rahmetin ta kendisidir. Asla ümitsizlik yoktur, çünkü varlık da AF'da O’nundur.
Kuantum seviyesinde maddî dünya henüz kesinleşmemiş bir ihtimaller denizidir. Gözlemcinin odak noktası değiştiği AN'da dalga fonksiyonu çöker ve yeni bir gerçeklik evresi başlar. Geçmişteki hatalı veri veya kodlamalar yani günahlar, sistemde kilitli kalmaz, bilincin frekansı değiştiği tevbe ve uyanış anda sistemin yeni bir potansiyeli yaratması AN meselesidir.
Ümit etmekten vazgeçmemek, Allah’ın sonsuz rahmetine ve merhametine her AN yeniden sığınabilmek, her şeyin yeniden güzelleşebileceğine inanmaktır.
EL-VÂHİD ve EL-EHAD, Allah’ın bir ve tek olduğunu, O’nun eşi, benzeri ve ortağı bulunmadığını ifade eden isimleridir. Evrendeki her şeyin varlığını Allah’a borçlu olduğunu hatırlatır. Bu isimleri gerçekten anlamak, insanın kalbinde Allah’ın birliğine dair güçlü bir inanç oluşturur. Şirkten, yani Allah’a ortak koşmaktan uzak durmanın temelinde de bu inanç vardır. Çünkü insan, gerçek gücün, kudretin ve hükümranlığın yalnızca Allah’a ait olduğunu kavradığında, başka hiçbir varlığa Allah’a ait bir güç ve değer yüklemez. Kısacası, Allah’ın birliğini gönülden kavramak, insanın inancını arındırır, kalbini yalnızca O’na yöneltir ve tevhid bilincini güçlendirir.
EL-GAFFÂR ve EL-GAFÛR: Allah’ın kullarının günahlarını ve hatalarını tekrar tekrar bağışlayan, kusurlarını örten ve onlara affının kapısını her zaman açık tutan isimleridir. Bu isimler, insanın ne kadar hata yapmış olursa olsun Allah’ın rahmetinden ümidini kesmemesi gerektiğini hatırlatır. Allah’ın affı, insanın geçmişindeki karanlıklardan arınıp yeniden başlayabilmesine imkân verir.
ER-RAHMÂN ve ER-RAHÎM: Allah’ın sonsuz merhametini, şefkatini ve bütün varlığı kuşatan rahmetini ifade eden isimleridir. Allah’ın rahmeti bütün yaratılmışları kapsar. Bu isimler bize, ne yaşarsak yaşayalım Allah’ın merhametinden ümit kesmememizi ve O’nun rahmetine sığınmamızı hatırlatır. İnsana sevgiyle yaklaşmayı, merhametli olmayı ve her zaman iyiliğe yönelmeyi öğretir.
ET-TEVVÂB: Kullarına tövbe etme fırsatı veren, tövbelerini kabul eden ve kendisine yönelenleri geri çevirmeyen Allah’ın ismidir. İnsan hata yapabilir, yanlış yollara sapabilir ancak önemli olan hatasında ısrar etmek değil, farkına varıp yeniden Allah’a yönelmektir. Tövbe, insanın yanlışlarından arınarak özüne, yani Allah’ın birliğine ve hakikate yeniden dönmesidir. Bilincin hatalı frekanstan sıyrılıp ana merkeze (tevhide) geri dönmesini sağlayan kuantum güncelleme mekanizmasıdır.
EL-HÂDÎ: Doğru yolu gösteren, insanı hakikate ulaştıran ve kalplere hidayet veren Allah’ın ismidir. İnsan bazen neyin doğru, neyin yanlış olduğunu ayırt etmekte zorlanabilir. El-Hâdî ismi, Allah’ın dileyen kullarına doğru yolu gösterdiğini ve onları karanlıktan aydınlığa çıkardığını hatırlatır. İnsan bu rehberliğe yöneldikçe yanlış inançlardan, korkulardan ve yanılgılardan uzaklaşarak hakikati daha iyi kavrar. İnsan hata yapabilir ama hatalarından ibaret değildir. Her zaman tövbe edebilir, bağışlanmayı dileyebilir, yeniden başlayabilir ve doğru yolu bulabilir. Allah’ın rahmeti, affı ve rehberliği insan için daima bir umut kapısıdır.
Yeter ki insan ümidini kaybetmesin, kalbini Allah’a yöneltsin ve hakikate doğru yürümekten vazgeçmesin.
Özetle,.. ŞİRK, bilincin kendisini Hakk'tan ayrı bir odak noktası sanmasının, sistemi reddetmesinin affedilmez körlüğüdür. Lâkin bu körlükten uyanıp BEN'in aslında O'nun zuhurundan ibaret olduğunu fark edenler için Rahmet'ten ümit kesmeyerek sistemin kapıları sonuna kadar açıktır.. Çünkü Aslolan Rahmet'tir ve rahmet gazabı vehmî benliği geçmiştir.